Schrijf een verslag over het onderwerp: 5.De reflectie : inhoudelijk (individueel)
-een tekst van 1 pagina (per student) waarin je het verhaal van de persoon linkt aan je eigen achtergrond, waarden, normen, referentiekader
-het gaat om persoonlijke bedenkingen over het referentiekader van de andere. Tracht wel beoordelingen vanuit sympathie of antipathie te vermijden
-enkele richtvragen bij de reflectie:
wat is er nieuw voor jou? Wat vinden je vreemd? Wat is anders dan je verwacht had?
wat herken je (niet) uit de eigen referentiekader, vanuit je eigen ervaringen en inzicht?
wat heb je achteraf het meest onthouden?
wat treft je in de antwoorden?
Voor de opdracht in de schoenen van hebben we een man aangesproken in de buurt van een basisschool in Anderlecht genaamd l'cole de la Roue. Na een korte introductie over onze opdracht vroegen we hem of hij bereid was om ons te helpen en of hij iets kwijt moest hebben. Hij twijfelde of hij wel de juiste persoon voor de opdracht was. Omdat hij niet veel tijd had, besloten we voornamelijk telefonisch contact te onderhouden via Messenger. We deelden onze contactgegevens met Tanguy en zo bleven we met elkaar communiceren. In totaal hebben we Tanguy twee keer een uur gebeld en een ochtend afgesproken.
Tanguy De Groeve is een man van 46 jaar oud, zijn houding naar ons toe was meestal terughoudend en afwachtend. Toen we samen met Tanguy De Groeve voor de eerste keer spraken, gingen de eerste minuten wat stroef maar eenmaal dat het gesprek op gang kwam was hij super positief naar onze opdracht toe. Eenmaal dat we de opdracht volledig hadden uitgelegd wou hij ons helpen en dus zijn verhaal doen. Toen we met Tanguy De Groeve samen gebeld hadden via Messenger vertelde hij zijn verhaal.
Tanguy De Groeve zijn jeugd was niet makkelijk, het begon al vroeg. Zijn ouders hebben nooit voor hem gezorgd, wat maakte dat hij op zes zeven jarige leeftijd al voor zichzelf moest leren zorgen. Zelfstandig naar school gaan, zo lang buiten blijven als hij wilt waardoor hij in contact kwam met mensen die hij niet zou moeten leren kennen. Weglopen van school wanneer hij zelf het gevoel had dat dit ok was. Op zijn acht negen jaar begon hij met stelen, omdat hij minderjarig was komt hij bij de jeugdrechtbank terecht. Op twaalfjarige leeftijd werd hij dan ook door een rechter geplaatst nadat hij was weggelopen van huis.
Hij werd geplaatst in een internaat en de zeldzame keren dat hij even weg mocht van het internaat bracht zijn moeder hem naar n van zijn tantes omdat zijn moeder niks om hem gaf volgens hem.
Hier is een foto van Tanguy op 12-jarige leeftijd tijdens zijn eerste plaatsing in een instelling.
Dit hebben we kunnen opmaken van de verschillende citaten die hij heeft gezegd:
Eerste citaat: Mijn ouders hebben nooit voor me gezorgd, ik werd geplaatst in een internaat.
Tweede citaat: De keren dat ik niet op internaat moest, bracht mijn moeder me naar n van mijn tantes.
Op twaalfjarige leeftijd wou Tanguy zelf beslissen wat hij wou doen, en dat deed hij ook. Hij besloot dus om niet meer naar een instelling of internaat te gaan. Daarom liep/ vluchtte hij telkens weg en vanaf dat is hij op het verkeerde pad terecht gekomen. Als je minderjarig bent kan je niet rechtstreeks in een gevangenis worden opgesloten. Je gaat eerst naar een instelling waar je maximaal voor vijftien dagen moet blijven. Maar telkens als je een misstap begaat moet je terug naar de instelling gaan. Vanaf zijn veertiende belandde Tanguy regelmatig in de instelling omdat hij telkens weer een misstap beging. Hij is in deze moeilijke situatie terecht gekomen volgens hem omdat zijn ouders nooit goed voor hem gezorgd hebben, wat hij ook al eerder vertelde. Zijn moeder liet hem vaak aan zijn lot over of bracht hem steeds ergens anders naartoe. Tanguy vertelde ons dat de tijd toen hij in de instelling geplaatst was een soort van hel was voor hem, hij had niemand waarbij hij terecht kon.
Derde citaat van Tanguy: Ik werd er zo vaak geplaatst dat ik de begeleiders uiteindelijk goed kende
Deze zin bewijst dan voor ons weer dat Tanguy inderdaad een zee zware tijd heeft gehad in zijn jeugd. Soms kon Tanguy bij een vriend terecht maar vaak was hij alleen omdat mensen die hij kende ouder waren.
Op 18-jarige leeftijd belandde hij in de gevangenis. Hij werd veroordeeld voor huisvredebreuk en een poging tot bankoverval, maar ook voor drugs- en alcoholmisbruik. Hij is niet erg specifiek over de feiten waarvoor hij is veroordeeld. We weten wel dat hij in de gevangenis geen goed gedrag vertoonde omdat hij in het begin ook drugs dealde en drugs deed. In de gevangenis zelf had hij zijn eigen kamer met een televisie en Playstation. De tijd vliegt als je kunt gamen. Hij vertelde ons doordat hij zijn televisie had kon hij op een of andere manier ook wel op de hoogte blijven van wat er in de buitenwereld gaande was. In de gevangenis werkte hij ook op een kleine afdeling waar hij vuilniszakken van gebouw A naar gebouw B moest verplaatsen en wisselen.
Zelf heeft hij niet veel geleerd in de tijd dat hij in de gevangenis zat, alleen dat hij zijn hoofd altijd omhoog moet houden en geen domme dingen meer moet doen. In de tijd in de gevangenis heeft hij samen met zijn huidige partner Luna zijn eerste zoon gekregen. Omdat hij toen in de gevangenis zat heeft hij zijn zoon niet vaak gezien. Door het krijgen van zijn zoon is zijn gedrag in de gevangenis wel veranderd.
Hier is een foto die hij in de gevangenis maakte met zijn partner en zoon.
Sinds zijn vrijlating is hij gestopt met zijn foute gedrag te vertonen en is hij samen met Wendy, zijn vriendin gaan samenwonen. Het was niet makkelijk voor hem want zijn zoon groeide op buiten wanneer hij nog in de gevangenis zat. Zijn zoon heeft hij daardoor ook nooit zien opgroeien, hij zag zijn zoon enkel als hij op bezoek kwam in de gevangenis samen met Wendy.
Een eerste aspect waar hij het moeilijk mee had was de Re-integratie in de maatschappij, het is helemaal niet makkelijk om terug te komen in de samenleving na een lange tijd van veertien jaar aan een stuk in de gevangenis te hebben gezeten. Tanguy had het dan ook met bepaalde zaken moeilijk, zo vond hij de bus nemen helemaal niet gemakkelijk. Als hij de bus moest nemen had hij het gevoel dat iedereen hem zat aan te staren alsof ze wisten dat hij in de gevangenis heeft gezeten. Hij liep nog liever tien kilometer dan dat hij de bus moest nemen. Hij heeft dan ook een jaar lang naar zijn werk gestapt.
Hulp om zich terug te re-integreren in de maatschappij heeft hij nooit echt veel gekregen. De enige hulp dat hij kreeg was van zijn vriendin Luna en zijn maatschappelijk assistente. Er was ook een project dat hem hielp, het LAMA-project. Dit is een project om mensen te helpen die uit de gevangenis komen, wat hem vooral op psychologisch vlak heeft geholpen.
Zonder zijn vrouw was hij nooit zo goed terug gentegreerd dan dat hij nu op dit moment is. ze was eigenlijk een beetje zijn referentiepunt, Luna heeft veel voor Tanguy geregeld en het is ook een beetje dankzij haar dat hij nu zijn huidige job heeft. Hij is haar dan ook enorm dankbaar voor alles wat ze heeft gedaan en wat hij dan nu ook heeft. Tanguy De Groeve zegt dan ook duidelijk in het vierde citaat dat zijn vrouw enorm veel heeft geholpen met zijn psychische toestand.
Vierde citaat: Mijn vrouw gaf me psychosociale steun tijdens mijn re-integratie. Ze was er bij elke stap die ik zette.
Zonder haar had hij bepaalde fases niet kunnen doorstaan.
Tanguy wil vooral werken nu en zijn leven terugkrijgen. Het laatste dat hij wilt is terugkeren naar de gevangenis, zijn tijd die hij in de gevangenis heeft besteed krijgt hij niet meer terug maar wat hij er nu mee doet bepaalt hij zelf. Een baan vinden was niet moeilijk omdat hij daarvoor goed ondersteund was door zijn maatschappelijk assistent. Voordat hij uit de gevangenis mocht, moest hij eerst een baan met een contract hebben. Zijn maatschappelijk werker en hijzelf hebben samen gezocht naar een job, maar dit was niet gemakkelijk omdat Tanguy zelf niet wist waar zijn interesses waren. Dit kwam omdat hij vroeger nooit een job heeft beoefent. Tegenwoordig is het belangrijk om een diploma te hebben, maar dat had hij jammer genoeg niet door zijn verleden. Tanguy De Groeve heeft uiteindelijk wel een job gevonden die hij kon doen en waar hij tegelijkertijd ook begeleid wordt. Hij wordt daar begeleid in de job als productie werker in een fabriek. Hij heeft daar een contract van onbepaalde duur gekregen wat hem uiteraard zekerheid biedt. Het was niet de job die hij graag deed en wou blijven doen, maar zoals eerder gezegd wil hij gewoon werken en niet terugkeren naar de gevangenis.
Andere mensen hebben ook vooroordelen over Tanguy, maar zelf besteed hij daar geen aandacht aan. De meeste mensen kennen hem niet en het belangrijkste vind hij nog altijd hoe zijn familie over hem denkt.
Op dit moment woont hij in Anderlecht met zijn 30-jarige partner Wendy en hun kinderen. Hij is niet getrouwd met Wendy, maar samen hebben ze een dochter van 1 jaar en 9 maanden en een zoon van 14 jaar. Door verschillende keuzes in het verleden heeft hij bijna geen contact met zijn eigen familie. Bovendien is zijn vader overleden en is de erfenis alleen naar zijn broer en zoon gegaan. Zelf kreeg hij niets.
Familiefoto
Het contact met zijn eigen gezin is nooit echt helemaal verbroken geweest tijdens zijn gevangenschap, zijn zoon en Wendy gingen drie keer per week op bezoek in de gevangenis. De sfeer was heel gespannen. In het begin toen Tanguy thuiskwam mocht hij van zijn zoon Wendy niet aanraken. Zijn zoon had het daar moeilijk mee omdat hij Wendy altijd al voor zichzelf heeft gehad en nu moest hij Wendy gaan delen samen met zijn vader, Tanguy. Ook Tanguy had moeilijkheden, namelijk het vaderschap op hem nemen vond hij lastig. Hij wou het wel op zich nemen maar dat ging niet makkelijk door zijn zoon, van zijn mama Wendy mocht hij namelijk alles doen wat hij wou. Tanguy dacht daar anders over. Dit zorgde soms voor conflicten tussen Wendy en Tanguy.
Wendy en de kinderen van Tanguy hebben al die jaren al een grote invloed op hem gehad. Had hij zijn vrouw en kinderen niet zou hij er alles aan gedaan hebben om terug in de gevangenis terecht te komen. Na 25 jaar was hij niet meer echt mee met wat er gebeurde in de maatschappij, hij had wel zijn televisie maar dat is dan ook niet veel. De wereld evolueert en hij is een beetje blijven steken in het jaar 1995 want dat was de laatste keer dat hij de buitenwereld heeft gezien.
Zijn familie is alles voor hem, hij luistert ook alleen maar naar Wendy omdat zij volgens Tanguy de waarde van het leven heeft. De buitenwereld is voor hem hypocriet. Daarmee bedoelt hij niet dat de mensen in de gevangenis beter zijn maar volgens hem hebben ze wel waarde en respect. In de maatschappij nu voelt hij zich vaak een buitenstaander, hij is vrij maar zijn gedachten zitten nog vaak binnen.
Zijn familie is voor hem niet alleen zijn vrouw en kinderen maar zijn ook de mensen die hij heeft leren kennen in de gevangenis. Na bijna vijfentwintig jaar vast te zitten heeft hij met hun een speciale band opgebouwd. Hij heeft nog vaak telefonisch contact met hun en hij probeert ze minstens n keer per 2 weken te bezoeken om samen plezier te maken of bij te praten. Tanguy is op dit moment zelf vier jaar vrij en hij voelt zich ook echt bijna helemaal vrij. Een deel van zijn leven zal altijd deel uitmaken van de gevangenis, ze kennen mij daar en het was voor Tanguy ook een familie. Nu gaat hij verder met zijn leven en is hij zich aan het herpakken. Hij wilt zijn gezin blij maken.
Een vijfde citaat dat hij vertelde sprak ons verder toe van waarom hij ook bevestigd dat hij zeker niet terug wilt.
Vijfde citaat: Wanneer ik de geur van een boom ruik, ben ik gelukkig nadat ik vijfentwintig jaar opgesloten heb gezeten.
Wat wij allemaal wel hebben gezien in dit verhaal is dat de tijd in de gevangenis hij een maatschappelijk werker had die veel heeft geholpen. Een maatschappelijk werker die een belangrijke rol speelde in het ondersteunen en begeleiden van een voormalige gedetineerde bij het overwinnen van uitdagingen en het opbouwen van een nieuw leven buiten de gevangenis. De maatschappelijk werker zijn inzet draagt bij aan het bevorderen van herstel, het voorkomen van fouten en het bouwen aan een meer inclusieve en ondersteunende samenleving.
Tanguy zegt dan ook: Zesde citaat: De maatschappelijk werkers hebben me gedurende mijn tijd in de gevangenis geholpen door met me te praten, me te adviseren over de keuzes die ik moet maken voor de buitenwereld en me te helpen bij het zoeken naar een goede baan. Ze hebben me ook geholpen mijn papieren op orde te brengen.
. De tekst moet geschreven zijn op het niveau van de Hogeschool. De tekst moet geschreven zijn in de Nederlandse taal. De tekst moet in 1500 woorden geschreven zijn. De stijl van de tekst moet zijn: geen voorkeur.
Stel een studievraag en wij proberen hem zo goed mogelijk te beantwoorden.
Stel een vraagStel een studievraag en wij proberen hem zo goed mogelijk te beantwoorden.
Stel een vraag