Studiebot antwoord

Vraag gesteld door: ejo06 - 2 jaren geleden

Schrijf een samenvatting over het onderwerp: Blz.9: 14 jaar oud, Alger is hoofdstad Hongarije. Zus Chafia en ouders

Blz.10: veel mensen komen maar Alger, want bijna ramadan. Opsomming van 5 zuilen basisregels Islam.

Blz.11, 12: s avonds is het feest in de maand Ramadan. Moeder met een paar buurvrouwen zorgen voor de grote schoonmaak. Er is een donkere schaduw van moorden, vernietigingen en bommen.

Blz.13: christelijke kalender dagelijks gebruik 365 dagen, islam kalender 354 dagen

Blz.14: ze vertelt dat vanaf nu de imams wachten op de volle maan. De volgende morgen is het zover. Dakia en Chafia worden niet gedwongen om te vasten door hun ouders.

Blz.15: God is goed. Dakia en Chafia zijn vrij in religie, het is een persoonlijke zaak. Ze hoeven niet te vasten, maar mogen niet verleiden door in het openbaar te eten.

Blz.16,17: Chafia moet nog opgehaald worden, mama gaat haar halen. Vader gaat koken, vindt hij niet leuk maar hij vindt het beter dan rijden, want automobilisten zijn snelheidsduivels. (Komt vlgs hem doordat ze in de ramadan niet mogen roken, te weinig nicotine). Mama en Chafia praten met ernst.

Blz.19: het is niet veilig om op ramadan avond buiten te lopen met vrienden en buren.

Blz.20: ze mag niet naar buiten, niet eerlijk. Gaat naar haar kamer, folder op bureau van Chafia. Een folder voor alle vrouwen in Algerije. Hoe heeft ze hem gekregen?

Blz.21: het is een dreigbrief van GIA. Ze willen een islamitische republiek. Een republiek die door de sharia geregeerd wordt. Ook moeten dingen verboden voor vrouwen worden. Terug naar de middeleeuwen.

Blz.22,23: GIA weigeren alle discussies en vermoorden iedereen die tegenspreekt. De regels tegen vrouwen is alleen voor volwassen vrouwen, niet voor Dakia. Chafia zegt dat de bedreigbrief een grapje is, ze probeert gerust te stellen. Ze moet het vergeten.

Blz.25: natuurkunde is moeilijk, niemand kan het uitleggen. Ze vast om de dag. Ze irriteert vader.

Blz.26: op school hangt dezelfde van Chafia, het is dus niet alleen voor volwassen. Ze vragen zich af wat ze nu moeten doen. Papa zei al dat ze de school in de pauze niet mocht verlaten.

Blz.27: Dakia zegt dat papa geluk heeft, hem zal niks opgelegd worden. Papa zegt dat het vod zijn gedachte niet zal veranderen, het is zijn lieve dochter. Chafia staat rustig bij de universiteit te wachten met vier jongens.

Blz.28: mama verwent ze buiten ramadan. Mama wordt er wel moe van. Eten in de eetkamer met de tv aan. Buren komen vaak, er wordt niet over het traktaat gesproken.

Blz.29: elke ochtend krijgt ze zelfde waarschuwing van papa, verlaat de school niet voordat ik er ben. Vriendinnen komen terug voor middag lessen, compleet. Sommigen met hoofddoekje.

Blz.30: 28 februari 1994 tussen 8 en 1 uur, er is iets veranderd. Het traktaat was geen grap. 28 februari is een meisje tweemaal door haar hoofd geschoten, voor ieders ogen.

Blz.31: Na deze ramp is het moeilijk concentreren. Waar zijn moordenaars? Dakia is geschokt, hopeloos.

Blz.32: Dakia wil heel graag blijven leven, ze vraagt God ervoor. Mama zegt dat de GIA alle mensen met kennis willen uitroeien om hun islamitische republiek te krijgen. FIS wil een theocratie, een land waar de religie de samenleving regeert. GIA steekt daarom scholen in brand of bombarderen het.

Blz.33: de buurman van Katia heeft Katia doodgeschoten. Dakia is bang, ze heeft vragen. Ze gaat de mening aan mama en Chafia vragen.

Blz.34: Chafia zal zich nooit onderwerpen. De terroristen zullen steeds verder gaan en het zal worden als Saoedi-arabi. Een absolute Islamitische monarchie. Vrouwen mogen niks meer, behalve voor de kinderen en echtgenoot zorgen.

Blz.35: de ouders zullen van hen blijven houden wat hun keuze ook is. Ze hebben ook een oplossing, ze moeten scheiden in groepjes van twee.

Blz.36,37: scheiding is de enige oplossing om in leven te blijven. Ze moeten hun leven reorganiseren, dus van plaats tot plaats gaan. Zodat de sporen uitgewist worden. Alles achterlaten. Maar ze hebben geen keus.

Blz.39,40: dakia en papa gaan naar zijn moeder. Chafia en mama gaan naar haar moeder. Chafia vindt het moeilijk. Ze gaan weg.

Blz.41,42: er is een bijeenkomst op de internationale Vrouwendag. Ook is er een foto van Katia, ze was mooi. Dakia krijgt weer moed, met al de vrouwen en mannen tegen de barbaarsheid en in tolerantie.

Blz.43,44: vlgs een vermoordde journalist moet je spreken en sterven en niet niks zeggen en sterven. De vrouwen stellen een motie voor de president op. Motie aangenomen door de vrouwen. Zingen volkslied.

Blz.45,46,47: Dakia is weer bij oma. Dakia vertelt dat ze nu minder bang is. Oma zegt dat Chafia en Dakia niet meer naar een demonstratie moeten, het is gevaarlijk. Vaders moeder komt uit oost-Algerije, moedersmoeder uit alhier. Daarom maken ze andere recepten.

Blz.48: bij de omas wordt de verwent. Bij ramadan eet je in de eetkamer met tv aan. Als je voor het eerst vast krijg je een cerbrette aangeboden waarin een zilveren armband is gedoopt.

Blz.49: Chafia gaat naar vader. Dakia naar moeder. Ze stelt de vraag wanneer komen we weer thuis. Mama weet het niet.

Blz.50,51: mama veranderd van onderwerp, Dakia vertelt over haar leven. Mama is druk, ze zijn bezig de grootste mars voor te breiden om te demonstreren. Mama heeft een hels levenstempo, maar ze doet het zodat er iets in Algerije gaat veranderen.

Blz.53,54: tienduizenden mensen doen mee met de optocht en lopen naar het Addis Abeba plein.

Blz.55: evenement is groot succes. Algerije moet een open, democratisch en tolerant land worden. Ze gaan naar een vriend, daar is ook Khalide. Haar man werd vermoord, maar zij gaat door.

Blz.56,57: de code is een familiewet. Vrouwen hebben geen recht om te bestaan. Ze blijft altijd minderjarig. Vrouw moet kinderen krijgen en de naam van de man reproduceren, de man is de baas over de vrouw. Vrouwen kunnen niet hun eigen man kiezen.

Blz.59,60: een foto van Dakia die aan het demonstreren is staat in een krant. Dakia moet weg, ze kan niet naar school, jammer want ze wil haar BEPC halen, dat kan nu niet.

Blz.61: mama en Chafia zijn dichterbij komen wonen, papa komt ook bijna. Papa is een mars aan het voorbereiden. Mohammed Boudiaf was een goeie president, op dezelfde datum dat de mars is, werd hij vermoord.

Blz.62: die president was geweldig. Hij wilde het beste voor zijn volk, daarom gaan ze op zijn sterfdag demonstreren tegen onverdraagzaamheid, geweld en ongerechtigheid. Dakia helpt mee organiseren.

Blz.63,64: de dag van de mars, met zn vieren lopen ze mee. Als ze beginnen te lopen horen ze explosies. Dakia is gewond, Djamila een vriendin van moeder, gaat met Dakia mee naar vrienden. Er is angst.

Blz.65,66: Dakia gaat naar het ziekenhuis. Ouders komen, de gewonden zijn gevacueerd, de mars is vervolgd. De bekenden zijn veilig. Dakia moet uit het ziekenhuis weg van de ouders, het lukt.

Blz.67,68: Dakia verhuist weer naar de zee. Ze mag niet zeggen wie ze is. Anders brengt ze haar vrienden en zichzelf in gevaar. Ze heeft het fijn. Haar ouders komen steeds minder, elke dag worden hun vrienden vermoord.

Blz.69: het wordt erger en erger. Mensen met kennis moet weg. Scholen mogen niet meer open en leraren mogen niet meer komen, anders worden ze vermoord en de school opgeblazen of verbrand.

Blz.70,71: Mama heeft geen baan meer, ze ontsnapt net aan de dood. Men zoekt onderdak bij vrienden. Dakia vindt het moeilijk, mama zegt dat ze een andere houding aan moet nemen. Chafia is veranderd, ze ziet niemand meer en praat niet meer. Er is een geheim in de familie.

Blz.73,74: s nacht zijn ouders en Chafia in discussie. Over vertrekken uit Algerije, vooral voor Chafia. Dakia gaat naar hen toe, Chafia gaat naar Frankrijk. Alles stort in voor Dakia. Mama zegt dat ze blij moet zijn dat ze nog leeft.

Blz.75,76,77: Chafia stelt Dakia gerust, zij kan Dakia wel o. De tekst moet geschreven zijn op het niveau van de Middelbare school. De tekst moet geschreven zijn in de Nederlandse taal. De tekst moet in 250 woorden geschreven zijn. De stijl van de tekst moet zijn: informeel.

Antwoord rapporteren